stap

De stap

Het is vreemd als je op een bepaald moment besluit om je te gaan oriënteren op een ander vakgebied dan dat waar je al jaren werkzaam in bent. Met veel plezier werkzaam in bent! Je vraagt je af, maak ik wel de juiste keuze? Het gaat toch goed met mijn huidige business, waarom zou ik veranderen? Maar je voelt binnen in je dat het tijd is voor een volgende stap. Als dat eenmaal in je hoofd zit, dan gaat het er niet meer uit en dan moet je die stap ook zetten!

En zodoende ben ik in oktober gestart met de basisopleiding tot uitvaartverzorger bij Gaandeweg Uitvaarteducatie. In het begin een beetje onwennig, aftastend, vreemd – kan ik het wel, durf ik het wel? Het idee van het zelf organiseren van een uitvaart, van zelf een groot deel van de verantwoordelijkheid daarvan dragen is spannend. In de cursus spelen we rollenspellen – soms heel lastig. Hoe zal het gaan als ik het ‘voor echt’ ga doen?

Dan ineens word je gebeld, en is het echt. Je stort je in het diepe, laat het op je afkomen en… je bent vooral gewoon jezelf. En dat kan ik wel, wie niet? Langzaamaan komt het besef, ja, ik kan dit, ik doe dit, het voelt goed. Alles wat ik ooit gedaan heb komt samen in dit prachtige beroep. Mijn lectorenervaring van heel vroeger, mijn dtp-ervaring, mijn ‘regelneef’-ervaring, maar vooral mijn onuitsprekelijke behoefte om met mensen te werken, vóór mensen te werken.

En nu ben ik net begonnen aan 2016 en voel ik me zo op de juiste weg zitten dat het bijna vreemd is dat ik er niet 10 jaar eerder aan gedacht heb. Ik heb leuke en mooie gesprekken met mensen die al langer in het vak zitten en ben dankbaar dat ik hier nu ook langzaamaan in mag groeien. Blij dat ik de stap heb gezet!